13/9/2008 - Becerebildiğim tek şeyle (yazmakla) veda ediyorum sana.
Sevgili Babacığım, Bildiğin o asi kız yazıyor sana. Eve gelince sesiyle kıyametler koparan , sürekli konuşan , gülmen için şaklabanlıklar yapan , büyümeyi bir türlü aklına getiremeyen , eleştiren, eleştirilen büyük kızın. Bugün varlığında yokluğu yaşadım. Küçük tozdan anılarım geldi aklıma , telefonda konuşurken ağladım. Buruktu içim…Gidiyordum bu şehirden. Bir daha gelmek nasip olmayacaktı ,biliyordum. Yutkuna yutkuna gidiyordum. Oysaki tek hayalimdi bu şehri terk ederken kahkahalar atmak. Okula ilk başladığım günü hatırladım birden. Ben gitmem diye tutturunca ses bıyık altından gülüp " Okuma—yazma bilmeden nasıl meslek sahibi olacaksın , yaşlandığımız zaman bize nasıl bakacaksın ?" diye sormuştun. İrkilmiştim o çubukların fasulyelerin dağılışında. İlk yazdığım senin ismin olmuştu. Hatta öğretmenim ben babamın adını yazmak istiyorum demiştim ilk derste kurnaz gözlerimle. Oysa senin yaşlandığını bile uzaktan seyredeceğim, gelmek , kalmak ne kadar nasip olacak değil mi ya? Şimdi ayrılığa gün sayıyorum.Senin isminin yazıldığı kağıtta ben gi-di-yo-rum. Okullar bitti ,yıllar geçti kocaman bir kız oldum. Yalan söylediğimi gözlerimin tavana bakmasından anladın sesin çıkmadı , hiç kırmadın. Ufak –tefek atışmalarımız oldu ama sana hiç incinmedim baba. Ne kadar şanslı bir kız olduğumu daha yeni anlıyorum. İdealimdeki erkektin sen , bıyıkların yanaklarımı acıttıysa da her gece kız kardeşimle senin öpüşünle uykuya merhaba diyişimizi özleyeceğimize eminim. Gözlerimin önüne aşk zannettiğimin bir karmaşa dizisi geldi , senin usulca tepkilerini, anlatmak istediklerini , incinmemem için üslubunu değiştirmen gözümün önüne geldi. Ne zordu kız babası olmak hele benim babam olman ne zordu. Laftan anlamayan , başının dikine giden bir kız…Sen bana nasıl sabredebildin baba ? – Oysa sana meydan okuduğum o adam beni yarı yolda bırakmadı mı? Nasıl olduda yüzüne bakabildim ? – Nasıl inanabildin bana? – Nasıl dinledin beni hiçbir şey olmamış gibi ? Seni çok seviyorum o kadar seviyorum ki yüreğimden kendi kanımla resimler çiziyorum sana. Şimdi ; Her şeyi . . . Anlıyorum ama gi-di-yo-rum baba. Kendi isteğimle yeni bir hayata başlamak için , ANNE olmak için gidiyorum evinden. Gerçek aşkı bulduğum o yüreğe bir ömür boyu ev sahipliği yapmak için gidiyorum. Duanı benden-bizden esirgeme , kol-kanatını üzerimizden çekme babam.Halen hastalanıp soğuk terler döktüğünde yatağının başucuna gelip aranıza girmeye çalışan asi kızın büyümedi. Büyümeyecekte… Sen o güzelim ellerini öpmekten mahrum bırakma.Emanetin bir ömür boyu üzerimde.Hayatımın en güzel köşesinde daima hatırlanacaksın .Seni Çok Seviyorum.HOŞÇAKAL ( Hakkını helal et) Becerebildiğim tek şeyle (yazmakla) veda ediyorum sana. Arzum Günay-Elazığ (13 Eylül 2008)CANIM BABAM MÜSLÜM GÜNAY'A...
| 
